Nieuw: No BS Deo stick, tot 40% korting Bekijk
Wil je op de hoogte blijven van voordeel, (win)acties en aanbevelingen? Zo loop je nooit iets mis! Niet irritant vaak, beloofd.


Ik stond laatst weer in een winkel met een product in mijn handen. Op de voorkant, in grote groene letters: 100% natuurlijk. Een mooie belofte, zou je denken.
Tot ik het flesje omdraaide en de ingrediëntenlijst las. Daar stonden opeens dimethicone, PEG-40 en een heel arsenaal aan synthetische stoffen. Niet bepaald wat je verwacht onder een 'natuurlijk' label, toch?
Dit mag gewoon. Het woord 'natuurlijk' is namelijk niet wettelijk beschermd. Elk merk mag het op vrijwel elk product zetten, zonder officiële standaard of controle. Er is geen instantie die nagaat of wat in het potje zit ook echt uit de natuur komt.
Bij 'biologisch' is dat anders. Daar bestaan strenge keurmerken en certificeringen voor: je moet aan allerlei regels voldoen en de producten worden gecontroleerd. Bij 'natuurlijk' is dat niet het geval.
En het stopt niet bij die grote groene letters. De hele verpakking doet mee. Denk aan warme groene kleuren, getekende blaadjes, een houten dop of die hippe kraftpapier-look. Het roept allemaal hetzelfde gevoel op: wauw, dit is puur, dit is schoon, dit moet goed voor me zijn.
Maar die buitenkant zegt letterlijk niets over wat er in het potje zit. Dat heet greenwashing: een natuurlijke indruk wekken die het product helemaal niet waarmaakt. Als consument word je zo continu om de tuin geleid door mooie plaatjes, strategisch gekozen kleuren en natuurlijke texturen, terwijl er onder dat groene jasje gewoon synthetische ingrediënten kunnen zitten. Dat maakt het lastiger om goede keuzes te maken, en het ondermijnt het vertrouwen in merken die wél eerlijk bezig zijn.
Gelukkig is er één onderdeel van een verpakking dat niet liegt: de ingrediëntenlijst, of zoals dat in de cosmeticawereld heet, de INCI-lijst. Die staat op de achterkant van elk cosmetisch product en is wettelijk verplicht. Fabrikanten moeten precies vermelden wat er in hun product zit. Geen marketingpraatjes, geen vage termen, gewoon de feiten op een rij.
Ja, die namen zijn soms lang, ingewikkeld en lastig uit te spreken. Dimethiconol of hydrogenated polyisobutene klinken niet als iets uit je keukenkastje, maar ze staan er tenminste eerlijk bij. En als je een beetje leert lezen tussen die regels (daar heb ik al eens een reel over gemaakt), vertelt die lijst je het hele verhaal. De INCI-lijst liegt niet. Nooit.
Zolang 'natuurlijk' geen wettelijk beschermde term is, ben jij zelf de beste gatekeeper. Mijn tip is simpel: draai een product altijd om en lees wat er écht in zit, voordat je het meeneemt. Laat je niet verleiden door een prachtig groen jasje of mooie beloftes op de voorkant. Die betekenen niet dat het goed voor je is.
Ik vind dat als je 'natuurlijk' zegt, het ook natuurlijk moet zijn. Daar sta ik voor, en daarop selecteer ik mijn ingrediënten en producten. Maar zolang dat niet wettelijk is vastgelegd, is het aan jou om kritisch te kijken.
Dus: stop met de voorkant, start met de achterkant. Echte natuurlijkheid hoef je niet te raden. Die staat gewoon zwart-op-wit op het etiket.
Met heel veel liefs,
Malou